İşte dillere dolanan kriz fıkrası:

 

“Mevsim yaz, aylardan Ağustos... 

Riviera kıyısında küçük bir kasaba. Yaz sezonu ancak yağmur yağıyor ve kasaba bomboş. Herkesin borcu var ve kredi ile yaşıyorlar. 

Şans eseri otele zengin bir Rus geliyor ve resepsiyona 100 dolar bırakıyor. Ancak odayı beğenmezse parasını alıp gideceğini söylüyor ve yukarı çıkıyor.

 

Otel sahibi parayı alır almaz kasaba olan borcunu ödüyor

Kasap, 100 doları hemen kaparak toptancıya olan borcunu vermeye gidiyor

Toptancı büyük bir sevinçle parayı alıp, kriz nedeniyle kredili hizmet veren son defa birlikte olduğu kadına götürüyor. 

Kadın parayı alıp aynı otele giderek oraya olan borcunu ödüyor.

Ve o anda Rus müşteri odadan geri dönüyor ve odayı beğenmediğini söyleyip 100 dolarını geri alarak kasabayı terk ediyor.

Rus müşterinin bu ziyaretinden somut olarak hiç para kazanan olmuyor.

 

Ancak tüm kasaba borçlarından kurtuluyor ve geleceğe ümitle bakıyor… 


rus kadınlarından sonra rus erkekleri krizde büyük rol oynuyor bence...