Yeşil geçen çocukluğumun ardından,  mavi geçeceğine inandığım gençlğim geldi.

geç geleceğini düşündüğüm ortalama yaşım, Cahit Sıtkı Tarancı'nın siyah yaşına yaklaşıyor.
Renkli tv den önceki zamanı hatırlıyorum.
herşey siyah-beyazdı. 
insanlar hariç...
sümüklü engin, çaça zafer, pinpon, köstük, tırt ibo (Bu benim. 40 yerine tırt dediğim için ilk ergenlik dönemimde aldığım ön isim. Daha sonra ''taktik ibo'' lakabını aldım.  çete savaşlarında iyi yönetimim yüzünden.) trafo necmi vs.
hepsinin kendisine ait renkleri vardı. birleştiğimizde gökkuşağı gibi çakardık.
sulak fikriyenin bahçesinden aşırdığımız erikleri pay ederken adil, kazanılan sarı gazoz da hovarda olurduk.
Biz o zamanlar çocuktuk.
biz bu zamanları düşünürken büyüdük...
zaman, zaman ayağa batan ağaç kıymığı gibi bastıkça varlığını hissettiren anılarımı arada açığa çılartıp küflenmesini engellemeye çalışıyorum.
şşş bugün cuma az sonra vikingler başlayacak.